Sommige mensen hebben veel meer moeite dan anderen om op het juiste moment het juiste woord te vinden. Dan gaat het niet zozeer om verhaspelingen, maar om een heel woord dat spoorloos is verdwenen in je bovenkamer. 'Kom, hoe heet het ook maar weer, die dinges, je weet wel, zo'n geval dat je op de dinges doet.'

Onder de woordkwijters zijn er ook met een creatieve inslag. In plaats van het eeuwige gedinges, komen zij aan met andere woorden. Soms heel nieuwe woorden, soms gewoon andere, bestaande woorden die ondertussen wel heel goed een essentie van het bedoelde weergeven.  Ze hebben vaak een doorzichtige logica. Je ziet voor je, voelt of ruikt wat er bedoeld wordt.

Verenmeppers noemde een tante de badmintonrackets waar ze over struikelde.
Wasverzachtershampoo was het woord dat ik vond toen ik zocht naar de naam van het spul dat je na de shampoo in je haren kunt doen om het zachter te krijgen. Ja, conditioner, weet ik inmiddels, is het officiële woord. Iemand anders zei dat ze haarlak steevast harenprtsch-prtsch noemt. En autogordels noem ik meestal snelbinders, wat niet zo raar is toch omdat ze je binden in een voertuig dat snel gaat. In mijn omgeving doemden nog het blaasding op voor de afzuigkap en het welletjesapparaat voor de ontnieter.

Doe mij en andere lezers een plezier en bewaar komende tijd je woordvondsten voor hier. En dan bedoel ik de echt min of meer volwassen vondsten die per ongeluk zijn ontstaan, de originele vervangers voor kwijtwoorden. Expresse grappen en geadopteerde kindertaal zijn andere categorieën. Kindertaal komt in ieder geval nog een keer aan de orde in een ander weblogje.