Algra Tekst & Verhaal

Het eerste twitterdoorgeefboek dat ik in handen kreeg was 'IJskastmoeder' van Janneke van Bockel. 'Leven met een aspergerkind' is de ondertitel. Het bevat korte hoofdstukjes die eerder verschenen zijn als weblogstukjes van de auteur.

De bedoeling van het twitterdoorgeefboek is - de naam zegt het al - dat je het doorgeeft. Maar gelijk na het lezen van de eerste paar bladzijden wist ik al dat ik dat niet makkelijk zou gaan vinden. Het boek ontroert me.

De auteur schrijft eerlijk, respectvol en liefdevol over haar dochter, maar ook over zichzelf als moeder met vragen en dilemma's. Ook al heb ik geen aspergerkind, de vragen van het moederschap vind ik heel herkenbaar en de 'rest' maakt Janneke inleefbaar door haar beeldende taal.

Het goede aan twitterdoorgeefboek is dat je schatten niet voor jezelf houdt. Al heel snel nadat ik IJskastmoeder had ontvangen, diende zich een volgende belangstellende aan. Ik wens haar minstens evenveel herkenning en ontroering bij het lezen van dit waardevolle boek. Straks gaat het op de post naar Culemborg.
Doorgeefboek keert de economische som om: delen is vermenigvuldigen.

Ik sta al een uur voor mijn boekenkast. Een voor een pluk ik er boeken uit, blader ze door en herinner me hoe ik ze een jaar of wat geleden enthousiast aanschafte. Sommige boeken heb ik helemaal uitgelezen. Andere kwamen in het gedrang. Dat werden goedevoornemensboeken: boeken die je niet weg doet, omdat je weet dat er waardevolle dingen voor je in staan. Je neemt je voor om ze een keer alsnog (uit) te lezen, als je meer tijd hebt.

Vergeet het maar. Die goedevoornemensboeken blijven wat ze zijn, want 'meer tijd' raakt altijd weer ingevuld met 'meer andere dingen'. Deze boeken worden, als ik er vaak naar kijk, schuldgevoelensboeken. Ballast die me een opgejaagd gevoel geeft.

Die boeken én boeken die ik wel uitlas, maar niet zo nodig meer in mijn kast hoef te hebben, ga ik komende tijd vertwitteren. Via twitter en de hashtag #dgb krijgen ze bij een andere lezer een tweede kans. Die nieuwe lezer betaalt alleen de portokosten en stuurt het boek na lezing door naar een volgende geïnteresseerde. Eventueel met een klein commentaartje op het schutblad, zodat een beknopte leesgeschiedenis bij het boek ontstaat. Ik denk dat boeken en hun lezers daar rijker van worden. En boekenkasten en hun bezitters opgeruimder.

Nieuwsgierig? Wil je ook meedoen? Lees hier hoe het werkt. En trek gelijk even een paar doorgeefboeken uit je kast om ze op twitter te zetten.