Algra Tekst & Verhaal

Zoon van tien:
'De vakantie is bijna voorbij.
...
Hé, dat is leuk:
Bij - na - voor - bij.
Na-voor, twee woorden die zeggen waar ze staan:
na na de bij, voor voor de bij.
En de rest is twee keer bij.'

De mooiste taalmomenten komen onverwacht. Zoals aan het ontbijt. Zoon van acht is zeer geïnteresseerd als ik vertel dat ook volwassenen veel taalfouten maken. Hoe dat kan, wil hij weten. Ik leg uit dat een deel van de fouten ontstaat als mensen expres moeilijk willen schrijven, omdat ze bang zijn dat ze anders dom worden gevonden. De fouten die ze maken zijn geen spelfouten, maar deftig klinkende woorden die niet passen op die plaats in de zin. Ze schrijven 'welke' als ze 'dat' bedoelen bijvoorbeeld. 'Je maakt minder fouten als je het jezelf niet te moeilijk maakt', zeg ik.

'Dus dan maak je eerst een makkelijke zin', reageert zoon, 'maar als het dan voor grote mensen is, vervang je daarna de makkelijke woorden door moeilijke. Bijvoorbeeld in plaats van 'lamp' gebruik je...' Hij kan even niet op het woord komen. Ik ben het met zijn oplossing niet eens, maar wil graag zijn gedachtegang volgen en opper: 'verlichting?'

'Nee', zegt zoon, 'verlichting is niet hetzelfde als lampen. Want een lamp kan uit en verlichting niet. Verlichting die uit is, is geen verlichting meer.'