Algra Tekst & Verhaal

Een echte doctorandus heeft De wisseltante gerecenseerd voor Biblion. De fragmenten waar kinderen geweldig om lachen vindt zij 'minder geschikt' (dat Kiara ontploft) en 'niet prettig en onnodig' (de soepschildpad die schildpadsoep wordt). En dat Katinka weer terug gaat in de rolstoel is 'sneu'. Een beetje sneue recensie dus wel. Ik werd er niet vrolijk van.

Gerecenseerd worden is een eer. Dat iemand de moeite heeft genomen om je werk aandachtig te lezen en zijn of haar bevindingen op te schrijven. Leerzaam is het ook: ontdekken wat de lezer leest. Komt dat overeen met jij had willen schrijven? Soms is het pijnlijk. Als de recensent heel iets anders leest dan jij had bedoeld. Heeft die ander dan verkeerd gelezen of jij verkeerd geschreven? Feit is dat een recensent niet de enige zal zijn die je werk zo leest. Feit is ook dat je een eenmaal gepubliceerd boek niet gauw nog even kunt verbeteren. Daarom is gerecenseerd worden ook heel spannend.

Ik was dan ook heel blij met de recensie van De Kanjerklas op Kiind.nl. José Contesa heeft de boodschap van het boek heel goed begrepen en er ook nog eens mooie woorden aan gegeven. En wat dat ene puntje van kritiek betreft heeft ze helemaal gelijk: De Kanjerklas is kort. Dat heeft als voordeel dat kinderen met leesweerstand er niet als een berg tegenop zien. Maar wie graag leest wil meer. Het goede nieuws is: als het meezit, komt er in 2011 een vervolg. In februari valt daarover de beslissing.